Hoe lang ben ik al vrijwilliger-surveillant bij Museum Veluwezoom? Vroeg ik mij af bij het verzoek een stukje te schrijven. Vele jaren, maar nog niet zo lang als dat ik vrijwilliger ben bij de stichting die de oude begraafplaats van Oosterbeek onderhoudt. De link tussen deze twee organisaties is dubbel: beide zijn initiatieven van Stg. Heemkunde in de gemeente Renkum (helaas opgeheven) èn ze zijn met elkaar verbonden; op de mooie, oude begraafplaats rusten onder andere schilders die vertegenwoordigd zijn in de collectie van Museum Veluwezoom: Johannes Bilders en zijn vrouw Marie, Xeno Münninghoff en zijn vrouw Tilly, Claas Meiners, Anna Wolterbeek, Johan Wesselink (geen schilder, maar auteur van boeken over schilders van de Veluwezoom) en zijn vrouw Cornelia.
Toen ik begon te surveilleren bij Museum Veluwezoom wist ik nog niet zo veel van de schilders van de Veluwezoom. De eerste 20 jaren van mijn leven woonde ik in Amsterdam, vlak bij de Theophile de Bockstraat, De Wijsmüllerstraat, de Weissenbruchstraat en de Jacob Marisstraat. Destijds heb ik me niet verdiept in deze namen, het waren voor mij mannen uit het verleden naar wie straten waren vernoemd. Later heb ik me verdiept in kunst en o, wat een rijkdom heeft dat me gebracht.
Museum Veluwezoom vond ik van begin af aan geweldig! De ene expositie nog mooier en smaakvoller dan de andere. Ik werd een heel enthousiaste surveillant. Zocht vaak contact met de bezoekers door te vragen: “kan ik u wat informatie geven over dit museum en over deze expositie” De meeste mensen zeiden “ja graag” en zo kon ik de opgedane kennis delen.
In de loop der jaren heb ik veel leuke gesprekken met bezoekers gevoerd. Met een vrouw van in de 70 die mij tijdens een expositie wees op het schattige kinderportretje dat haar oma – Tilly Münninghoff-van Vliet - van haar had gemaakt. Met een echtpaar, dat de bruikleengever van het grote portret van Jan Kneppelhout bleek te zijn en mij een foto van de pendant – Ursula Kneppelhout-van Braam – liet zien, die bij hen thuis boven de bank hangt. Met een man die tijdens een expositie de zalen met schilderijen filmde en op mijn vraag waarom hij dat deed antwoordde: er hangen hier schilderijen, die mijn vader heeft uitgeleend, maar hij kan om gezondheidsredenen niet komen kijken. En dan de bezoekers die toevallig binnenlopen en blij verrast zijn over al die mooie schilderijen, waarvoor ze alle tijd nemen om ze goed te bekijken.
Ik hoop van harte dat Museum Veluwezoom snel een nieuw onderkomen vindt want al die prachtige kunstwerken verdienen het om getoond te worden aan een breed publiek. En dan zal ik ook daar weer graag gaan surveilleren.
Dit verhaal is gedeeld door Jone Nuis, vrijwilliger bij Museum Veluwezoom.
Museum Veluwezoom in Doorwerth, Gelderland vertelt het verhaal van de Veluwezoom door middel van kunst van de Oosterbeekse School, de eerste kunstenaarskolonie van Nederland en opvolgende kunstkringen. Het museum biedt tentoonstellingen en activiteiten die bezoekers inzicht geven in het landschap, weergegeven door de 19e en 20e-eeuwse ‘en plein air’-schilders.
Dit verhaal valt onder de volgende Sustainable Development Goals (SDG's):