Het verhaal van ....

  • Het verhaal van Riki: Vrijwilligerswerk als antwoord op eenzaamheid

    February 18, 2020 0 comments

    Riki Vreekamp (76) heeft haar hele leven over de wereld gezworven vanwege het werk van haar toenmalige man. Zes jaar geleden kwam ze definitief terug naar Nederland en vestigde zich in Gouda. 

    Opnieuw beginnen

    Naast een zus en een paar oude vrienden die ze al jaren niet had gezien, moest ze haar sociale leven helemaal opnieuw opbouwen. Tot ze terug kwam naar Nederland, had ze gewerkt als chauffeur op een schoolbus. Toen had ze collega’s en mensen om zich heen. Dat sociale netwerk valt weg als je stopt met werken. “Daar moet je je wel bewust van zijn, anders val je echt in een gat.”

    De Klup

    “In het begin is het niet makkelijk als je uit het buitenland komt, ik kon bijvoorbeeld niet over tv-programma’s meepraten. Maar eigenlijk vind ik het veel belangrijker om met mensen bezig te zijn.” Riki had zich voorbereid op de verander- ingen in haar leven en wilde het opbouwen van sociale contacten combineren met iets betekenen voor een ander. “In de krant zag ik een stukje over de Klup. Zij organiseren allerlei activiteiten voor mensen met en zonder beperking, en ik dacht: dat lijkt me wel wat! Ik heb gebeld, kon langskomen om kennis te maken en sindsdien ben ik gaan meedraaien in de organisatie”. 

    “Mijn familie is ver weg, maar ik heb nieuwe familieleden gemaakt.”

    Ze houdt de Klup niet voor zichzelf, maar neemt ook regelmatig vrienden en familie mee. “Dat blijkt ook leuk en goed voor hen.”  Mensen met een beperking hebben zorg, aandacht en liefde nodig”, zegt ze stellig. “Daarnaast is vrijwilligerswerk doen voor mij de manier om eenzaamheid te voorkomen. Mijn familie is ver weg, maar ik heb nieuwe familieleden gemaakt.” Dat gunt ze andere ouderen ook.


    Los van haar vrijwilligerswerk, heeft ze een aantal hobby’s. Zo wordt er in het complex waar Riki woont van alles gedaan voor de bewoners. Op woensdagavond zit ze bij de creaclub en ze maakt deel uit van een archeologiegezelschap. In haar gezellige appartement lopen twee katten. Ze nam ze mee uit Canada. “Huisdieren helpen tegen eenzaamheid” merkt Riki op. “Je hebt altijd een reden om naar huis te gaan, de dieren moeten eten. En het is niet zo alleen.” 


    Over de toekomst maakt ze zich niet echt zorgen. “Als ik om mij heen kijk, zie ik veel mensen met allerlei kwalen, ernstig en minder ernstig. Ik heb dat gelukkig helemaal niet. Ik heb het idee dat je een beetje actief moet blijven, dat is goed voor je gezondheid. Maar dat is niet waarom ik het doe, ik heb er gewoon lol in!”


    Tips van Riki Vreekamp 

    • Onderneem zelf actie om een (nieuw) sociaal netwerk op te bouwen. Niet alleen in de stad, maar ook in je straat of flat
    • Ga vrijwilligerswerk doen en vraag anderen met je mee te gaan: dat werkt drempelverlagend en vrijwilligers zijn hard nodig
    • Zoek een hobby die bij je interesses past of probeer iets nieuws
    • Actief blijven is goed voor je gezondheid

    Dit interview is een onderdeel van een serie interviews die zijn samengevat in het boekje "Zilveren helden" dat is ontwikkeld voor het programma Samen Ouder Worden in Gouda. Wilt u meer interviews lezen dan is het boekje hier te vinden.

    Interview en foto: Johanna Hoving, programmamedewerker van Samen Ouder Worden.


     

  • Het verhaal van Maurice: Kwetsbaar krachtig

    December 17, 2019 0 comments

    Samen Ouder Worden. Zonder dat je er iets voor doet, worden de dagen vanzelf bij elkaar opgeteld. Ondanks dat je soms achter de feiten aanloopt en almaar meer tegen de beperkingen moet opboksen is het ouder worden ook een waardevolle som aan de ervaringenboom. Beste ouderen, we waarderen u. Dank voor uw levenswijsheid, kennis en inzet. Iets waar we nooit zonder zullen kunnen.

    Mijn naam is Maurice de Korne en sinds maart 2019 ben ik programmamedewerker Samen Ouder Worden in Utrecht Lunetten, Driebergen, Amersfoort en sinds kort ook Middelburg. Dit doe ik in een bijzondere rol, namelijk die van side-kick. In deze speciale rol binnen Samen Ouder Worden zet ik mij in om jongeren te activeren, zodat zij betrokken raken met ouderen.

    Ik geniet van dit programma omdat we ouderen of jongeren niet in hokjes plaatsen als vrijwilliger of hulpvrager, maar als inspiratie voor elkaar. Door beide groepen met elkaar in contact te brengen wordt opgedane levenservaring doorgegeven.

    Wij brengen wollige begrippen als verbinden, samenwerken en waarderen dichtbij door jong en oud elkaar te laten ontmoeten en steunen.

    Bijvoorbeeld in een van de projecten realiseren een samenwerking met een buurtinitiatief, vrijwilligersorganisatie en een middelbare school. De ouderen zijn al betrokken bij een vrijwilligersorganisatie. Zij gaan samen met leerlingen structureel op bezoek bij een wijkbewoner met een sociale of praktische vraag. Dit project staat nog in de kinderschoenen, maar het vooruitzicht is dat de scholieren verspreid over meerdere leerjaren investeren in het Samen Ouder Worden. Dat gaan we uitvoeren door een combinatie van behoefteonderzoek te doen in de wijk én praktische of sociale steun bieden aan wijkbewoners die extra aandacht nodig hebben. De aangehaakte oudere vrijwilligers brengen hun ervaring over aan de leerlingen en degene die steun ontvangt kan als ambassadeur fungeren om anderen aan te moedigen dat hulp vragen krachtig is. Daarmee geven we jongeren de kans om te ervaren hoe ontzettend waardevol hun inzet kan zijn voor anderen en die ervaring nemen ze voor de rest van hun leven mee.

    Met Samen Ouder Worden zetten we een beweging in gang. Een beweging waar kwetsbare mensen zich gaan zien als krachtige mensen en waarin krachtige mensen durven uit te komen dat ze ook kwetsbaar zijn. Met het intergenerationele werken vloeit dit principe door in alle leeftijdsklassen. Wij brengen wollige begrippen als verbinden, samenwerken en waarderen dichtbij door jong en oud elkaar te laten ontmoeten en steunen. Samen genieten we van en delen we het leven. Kwetsbaar en krachtig!

    Maurice de Korne

    Programmamedewerker/Side-kick Samen Ouder Worden in Utrecht, Utrechtse Heuvelrug, Amersfoort en Middelburg

  • Het verhaal van Pia: Samen, niet alleen

    November 29, 2019 0 comments

    Toen er aan het begin van 2019 een oproep van Present Nederland voorbij kwam, wie er lokaal met het programma Samen Ouder Worden aan de slag wilde gaan, was ik direct enthousiast. Het onderwerp ligt me na aan het hart. En niet alleen mij, want eigenlijk raakt het onderwerp natuurlijk iederéén. Zelf heb ik zowel in werk als privé met ouder worden te maken. In mijn werk voor Present organiseren wij met regelmaat vrijwilligersprojecten voor ouderen in de vorm van uitjes en meer. En daar zijn ook vaak veel vitale ouderen zelf als vrijwilliger bij betrokken. Ook in mijn persoonlijk leven ervaar is wat er allemaal komt kijken bij ouder worden, omdat mijn beide ouders ver in de tachtig zijn en gelukkig nog steeds zelfstandig kunnen wonen. En ook zelf ervaar is het ouder worden. Zo maak ik dus, net als iedereen, dagelijks allerlei kanten van het ouder worden en ouder zijn mee. Hoe mooi is het dan om de gelegenheid te krijgen om samen met anderen lokaal acties op zetten die bijdragen aan betekenisvol ouder worden.

    Bij Samen Ouder Worden staat vrijwillige inzet voor, door en met ouderen centraal. De aandachtsgebieden van het programma zijn heel erg breed en er zijn binnen Barendrecht veel organisaties actief rondom ouderen. Hoe krijg je dan als beginnend lokaal projectleider een beeld van wat er speelt? En hoe bepaal je dan waar je je op zou kunnen gaan richten? Je gaat met mensen praten.

    Om te beginnen met de partnerorganisaties die binnen het programma Samen Ouder Worden meedoen en die ook lokaal actief zijn zoals KBO-PCOB, het Rode Kruis en de NPV. Maar ook wilde ik bij andere, soms wat minder zichtbare, organisaties peilen wat er leeft. Ik sprak in Barendrecht onder andere met mensen van de Zonnebloem, de Bridgevereniging, de Volkstuinvereniging en de Lions club. Maar ook met mensen van de gemeente die zich bezighouden met ouder worden in Barendrecht.

    Wat me in de gesprekken meteen opviel was de enorme drive en betrokkenheid bij de lokale activiteiten voor de ouderen van Barendrecht. Ook merkte ik direct dat het onderwerp en de doelgroep lééft. Maar bovenal dat er geweldige bereidheid is om mee te doen, en hoe. De eerste lokale bijeenkomst van Samen Ouder Worden werd door ruim 80 mensen bezocht (dat waren er zelfs meer dan zich vooraf hadden aangemeld, hoe leuk is dat). Na afloop van deze bijeenkomst meldden zich spontaan diverse aanwezigen, met ideeën, die deel wilden gaan nemen aan een speciaal Verbindingsteam. En daar zijn we blij mee. Want hoe meer input en deelnemers hoe krachtiger de beweging van Samen Ouder Worden kan zijn en hoe meer verbindingen we kunnen leggen. Het Verbindingsteam is uitnodigend naar iedereen die mee wil doen. Want om onze ouderen te verbinden moet je samen zijn, niet alleen!

    Pia van Dalen
    Programmamedewerker van Samen Ouder Worden in Barendrecht
    Namens Present Nederland, een van de 10 partners in Samen Ouder Worden

  • Het verhaal van Aline: Blij

    November 08, 2019 0 comments

    Mijn favoriete moment tijdens een training van nieuwe vrijwilligers is altijd het voorstelrondje. Mensen die elkaar tot dan toe niet kennen, met verschillende achtergronden, die allemaal kiezen om hetzelfde vrijwilligerswerk te gaan doen. Een startpunt en een nieuwe, nog onbekende, wereld waar je in stapt. Eén van die kennismakingsrondes is mij altijd bijgebleven. Het was een zeer divers gezelschap. Een gepensioneerd natuurkundeleraar op zoek naar tijdsinvulling in een nieuwe levensfase. Een vrouw waarvan haar man meer dan fulltime werkt en van wie de kinderen nét uit huis zijn. Aan de overkant van de tafel zit een vrouw met een chronische ziekte, jarenlang kwam ze haar huis niet uit. Dit vrijwilligerswerk is haar eerste stap om terug te komen in het arbeidsproces. Op de stoel naast haar stelt een gepensioneerd arbeidsdeskundige zich voor. Ze heeft vorige maand afscheid genomen van haar werkgever. Ze heeft veel hobby’s, zeilt en speelt wekelijks tennis. Toch wil ze ook graag haar kennis inzetten voor een mede-inwoner uit de stad.

    Deze kennismakingsronde besefte ik dat zij zich met hun vrijwilligerswerk niet alleen gaan inzetten voor een ander, maar ik realiseerde me  hoeveel vrijwilligerswerk betekent in je eigen leven. Dat is voor mij de motivatie om mij als programmamedewerker te verbinden aan het programma Samen Ouder Worden.

    Ook, of zelfs juist, als je leeftijd omhoog gaat kan vrijwilligerswerk zo’n belangrijke rol spelen. Vrijwilligerswerk geeft je nieuwe sociale contacten, het verbindt je aan je omgeving, het biedt je structuur in de week en het geeft je de mogelijkheid om nieuwe werelden te ontdekken.

    De vrijwilligerscoördinator in gemeente Het Hogeland, waar ik een Samen Ouder Worden-traject uitvoer, stelt bij een kennismakingsgesprek met een mogelijke vrijwilliger de volgende vraag: ‘Waar word je blij van?’ De vrijwilliger, een oud-boekhouder, denkt er over na en kiest ervoor om niet iets administratiefs te doen, maar om iets anders te gaan proberen. Daarmee leert hij weer iets nieuws en bovendien wordt hij daar veel gelukkiger van.

    Dat vrijwillige inzet geen leeftijdgrens kent, ervaarde ik laatst in Ulrum, toen ik kennis maakte met de 92-jarige secretaris van het bestuur van dorpszorg. Zij zorgt voor de notulen en praat mee over de activiteiten van de Thuiskamer in het dorp. De Thuiskamer waar óók respijtzorg wordt gegeven aan mantelzorgers in het dorp. Mooi toch? Kijk, en daar word ik nu blij van :-) !

    Aline Vos

    Programmamedewerker Samen Ouder Worden in de Gemeenten Het Hogeland & Aa en Hunze

  • Het verhaal van Petra: Oud worden, ja graag, maar wel samen!

    October 08, 2019 0 comments

    Afgelopen weekend verscheen in de Volkskrant een artikel van de hand van Frits de Lange hoe zin te geven aan ouderdom. Hoe mooi zou het zijn als we, ook als we oud zijn, als individu behandeld worden, zo schrijft De Lange. En leeftijd hoogstens een toevallige bijkomende factor is.

    Toen ik in Indonesië woonde, heb ik een tijdje deel mogen uitmaken van een tribale samenleving. Leeftijd speelde nauwelijks (een problematische) rol in deze gemeenschap. Mensen hadden geen idee hoe oud ze waren. Geboortedata werden niet opgetekend en verjaardagen niet gevierd. Stel je dat eens in Nederland voor!

    Daar maakten ouderen onlosmakelijk deel uit van het dagelijks leven in de gemeenschap en werden zij gewaardeerd om hun persoonlijke kwaliteiten. Dat is in Nederland wel anders. Veel ouderen voelen zich naarmate ze meer kwetsbaar en meer afhankelijk worden overbodig en eenzaam. De beeldvorming over ouderen ‘als een kostenpost’ of het beeld dat ouderen niets bijdragen, versterkt dat gevoel. Maar oud worden of oud zijn is niet iets wat alleen ouderen aangaat. Het is een vraagstuk dat ons allemaal aangaat. Als het gaat om het grootbrengen van kinderen hebben we daar een begrip voor: de 'pedagogische civil society'. Als samenleving begrijpen we dat we een gemeenschappelijke taak hebben in het grootbrengen van kinderen. Ik zou dat ook graag bij ouderen zien. Oud worden doe je niet alleen, maar doen we samen.

    Oud worden als een vraag voor de samenleving, een persoonlijke vraag, maar en zeker ook een vraag voor ons als vrijwilligerssector. Hoe kunnen wij met vrijwillige inzet bijdragen aan de wensen en behoeften van ouderen? Niet alleen nu, maar ook op een goede manier in de toekomst? In het programma Samen Ouder Worden gaan 10 (vrijwilligers)organisaties in 40 lokale trajecten op zoek naar de antwoorden op deze vraag.

    Uitgangspunt is ‘Samen’. We moeten ouderen uitnodigen en betrekken. En daar met vrijwillige inzet op aansluiten. Dat vraagt soms ook om durf door nieuwe wegen in te slaan en oude patronen los te laten. En de wil om het anders met elkaar te gaan organiseren, want ook de vrijwilligerssector ziet steeds meer op zich afkomen. De zorgbehoefte neemt toe en we moeten goed overwegen wat we, ook met het oog op de toekomst met vrijwillige inzet kunnen oppakken. Een ‘blik vrijwilligers opentrekken’ is niet altijd de oplossing.

    Het programma Samen Ouder Worden richt zich op het sámen met ouderen vinden van de antwoorden die beter aansluiten op hun wensen en behoeften. Op het vinden van nieuwe coalities tussen vrijwilligersorganisaties. Om de samenwerking met beroepskrachten zorg en welzijn beter in te richten. Om vrijwilligers toe te rusten dat zij hun rol goed kunnen vervullen en we overbelasting voorkomen. Om anders te kijken naar de rol van vrijwillige inzet bij thema’s als dementie, eenzaamheid of respijtzorg.

    We willen de samenleving voor de samenleving organiseren zodat ouderen waardig en met zingeving oud mogen worden. Nu, morgen en in de toekomst.

    Petra van Loon

    Programmaleider Samen Ouder Worden

  • Het verhaal van Johanna: Samenzijn

    October 01, 2019 0 comments

    Acht jaar lang heb ik een maatje gehad. Een oudere dame die haar man had verloren en dagelijks leefde met pijn. Ze vertelde over haar eigen leven, maar vroeg ook altijd hoe het met mij ging. De verpleging vond het leuk om bij haar langs te komen in haar aanleunwoning. Mevrouw was een prettig persoon om bij te zijn.

    Deze dame vond nog elke dag het geluk in haar leven. Daar koos ze voor en vroeg ze hulp bij. Er zijn helaas veel ouderen die de levenskracht en levenslust kwijt zijn en vaak alleen nog over hun pijntjes en zorgen kunnen praten. Maar het gedrag dat ze vertonen, staat vaak niet gelijk aan wie ze diep van binnen zijn. Vaak zijn de mensen die dicht bij hen stonden weggevallen. Hun vertrouwenspersonen. Degenen bij wie ze hun hart konden luchten en kwetsbaar durfden te zijn. Dan is het mijns inziens niet meer dan logisch dat het steeds moeilijker voor ze wordt om over de wezenlijke dingen van hun leven te praten. Bij wie kunnen ze immers terecht? Elk mens heeft zijn verhaal en ik wil eraan bijdragen dat deze mensen hun verhaal kunnen delen met vertrouwde mensen om hen heen.

    Met het programma Samen Ouder Worden ben ik in de Gemeente Gouda gestart om in kaart te brengen welk thema er voor ouderen belangrijk is. En met wie en welke organisatie ik ook sprak, het thema eenzaamheid kwam steeds naar voren. De “onzichtbare ouderen” die langzaamaan steeds eenzamer worden en steeds meer uit beeld verdwijnen en niet meer weten hoe ze dit moeten ombuigen, daar zet ik me voor in.

    In het kader van de Week tegen de Eenzaamheid, die in Gouda zo mooi de Week van het Samenzijn  wordt genoemd, is Samen Ouder Worden betrokken bij de organisatie om met meer ouderen in gesprek te gaan over eenzaamheid. Welke behoefte hebben ouderen zelf om verandering in hun eigen, situatie te brengen? En wat voor ideeën hebben ze om dat in de praktijk uit te voeren. Tevens wil ik ouderen in contact brengen met andere ouderen, met verschillende zorginstanties, jongeren en vrijwilligersorganisaties. Samen kunnen we een verschil maken zodat ouderen zich gezien en verbonden voelen en hun plek in de maatschappij weer in kunnen nemen.

    Johanna Hoving

    Programmamedewerker Samen Ouder Worden in Gouda

Hart voor vrijwillige inzet? Sluit aan!

Wij vragen alle organisaties die werken met en voor vrijwilligers om aan te sluiten. Met jullie stem krijgt vrijwillige inzet de plek die het verdient.

Lid worden

Aan het Platform Vrijwillige Inzet werken:Nederland FilantropielandLokale Fondsen NederlandMovisieSpectrum

Cookie settings